Nafi Boynudelik

Benim babam adam gibi adamdır !

Benim babam temizdir,tertiplidir. Kılık, kıyafeti lekesizdir, özenlidir. Pantalonu ütülü, ayakkabısı boyalıdır.
Düşüncelidir. Empati yeteneği gelişmiştir. ‘Cool’dur benim babam. Herkes panik halindeyken serinkanlı kalabilendir.
Az konuşur,konuştuğu dinlenir. Zevklidir.
Tutumludur,hesabını kitabını bilir. Yeri geldiğinde ama para harcamasını da bilir.
Klas adamdir benim babam.
Güven vericidir. Bilirsin ki sırtını yaslayabilirsin güvenle. Olmuştur artık, olgun adamdır ziyadesiyle.
İyi pazarlık yapar. Zevk alır pazarlık yapmaktan,çocuk gibi sevinir.
Duygusaldır babam benim,balik burcudur ne de olsa.
Resimden anlar,aslında laf aramızda anladığını sanar.
Sabırlıdır babam benim,tokgözlüdür. Fotojeniktir, doğalca gülümser objektife.


Doğallık demişken doğallığı çok önemser, “herşeyin doğalı olacak” diye öğütler.
Duygularını belli etmez,içinde ama derinden yaşar benim babam.
Yeri gelince ağırlığını koyar,yeri gelince susar. Tatli-serttir. Kızarsa eğer bilirsin ki yanlış yapmışsındır.susarsın.

Benim babam babasını hiç tanımamış bir adamdır.

Evimde damalı bir masam var. Bu masaya sevdiklerimin gönüllerince iki satır yazmalarını istiyorum.
Bu sabah İzmir’e dönmeden önce bilge adam dedi ki:


Şimdiye kadar güzel sözler söylemişti bana babam. Ama bu, ama bu, o kadar az ama o kadar çok ki !
Demek istediğini o kadar iyi anladım ki babacığım. Teşekkür ederim, hep orda olduğun için. Baba nasıl olunur hem de hiç görmeden böylesine anlattığın için ! Biliyorsun, seni seviyorum !


Bu yazıyı yazmaktaki amacım, bu büyük adamı anlatmak onu tanımayanlara, onunla ne kadar gurur duyduğumu, ona duyduğum hayranlığı haykırmak cümle aleme…


Benim babam adam gibi adamdır !